PLANETE i my

informacje
o stronie
więcej o
TV Planete
wydarzenia aktualne tematy wcześniejsze tematy linki głosy


Idą święta, zbliża się Nowy Rok

Przyjrzyjmy się więc świątecznym i raczej przyjemnym tematom, które pomogą nam wprowadzić się w bardziej świąteczny nastrój a potem gładko wejść w karnawał...


Był sobie król..? Ależ król żyje!

Królowie przeważnie przychodzą na świat w królewskich rodzinach. Królowe - chyba częściej się im zdarza (niż królom), "adopcja" i wchodzą do monarszych rodów ze względu na cechy wdzięku, urody, inteligencji, czasem sławy.

W trzecim tygodniu grudnia będziemy mogli dzięki Planete przyjrzeć się zarówno niektórym królewskim rodzinom jak i ich przedstawicielom, będzie okazja do refleksji na postaciami historycznymi i nad miłościwie panującymi naszych czasów. Od 15 do 19 grudnia o godzinie 19.50 zobaczymy filmy poświęcone dziś panującym królewskim rodzinom, tradycje pielęgnowane na dworach, ich style życia, hobby i marzenia, kolejno z : Monako, Hiszpanii, Tajlandii, Holandii i Szwecji.

W tych samych dniach, po paśmie filmów przyrodniczych, zobaczymy kolejne filmy, tym razem poświęcone konkretnym osobom z panujących rodów.


Cesarzowa Sissi

Sissi Elisabeth von Wittelsbach, zwana Sissi, urodziła się w 1837 roku w Bawarii. Jako młoda dziewczyna wyszła za mąż za austriackiego cesarza, Franciszka Józefa I. Dostosowanie się do zasad panujących na wiedeńskim dworze nie było dla niej łatwe: miała problemy z przestrzeganiem bardzo surowej etykiety, a austriaccy arystokraci dokuczali jej i traktowali jak outsiderkę. Nic dziwnego, że chętnie opuszczała Wiedeń, by podróżować po Europie. Odrzucana przez cesarski dwór, Sissi była jednocześnie bardzo popularna poza granicami Austrii. Zawdzięczała to swoim przekonaniom: poparciu dla Węgier, zainteresowaniu okazywanym ubogim i sympatii dla ustroju republikańskiego. Nie bez znaczenia była również jej legendarna uroda, o którą intensywnie dbała. Aby zachować bardzo szczupłą sylwetkę, stosowała diety, które doprowadziły ją do anoreksji. W wieku 61 lat została zamordowana przez włoskiego anarchistę.

Sissi - cesarzowa Austrii
film dokumentalny, Francja, 52 min.

Pierwsza emisja: poniedziałek, 15 grudnia 2003


W 1898 roku w Genewie została zasztyletowana cesarzowa Austrii, Elisabethde Wittelsbach, bardziej znana jako Sissi. Jej zabójcą okazał się włoski anarchista Luigi Lucheni. Film kreśli portret zbrodniarza i przedstawia historyczny kontekst wydarzenia. W dokumencie wykorzystano zdjęcia i fragmenty filmów archiwalnych dokumentujących wybrane aspekty życia Europejczyków pod koniec 19. wieku.

Pamiętniki mordercy Sissi
film dokumentalny, Francja, 1999, 53 min., reżyseria: Alain Timsit
Pierwsza emisja: poniedziałek, 15 grudnia 2003



Angielska rodzina królewska

Rodzina królewska z Wielkiej Brytanii jest najbardziej znana ze wszystkich obecnie panujących. W prasie, a zwłaszcza w kolorowych tygodnikach co chwila pojawiają się informacje o wydarzeniach z życia jej członków. Niektórzy porównują brytyjski dwór z firmą, której działalność opiera się na licznych zasadach. Zarządza nią otoczona doradcami i dworzanami królowa Elżbieta II. Chociaż nie odgrywa większej roli w życiu politycznym państwa, dla Brytyjczyków ma ważne zadanie do spełnienia: musi bronić tożsamości kraju, jego symboli i tradycji. Jak przystało na najsłynniejszą obecnie królową i szefa "firmy", Elżbieta II uważana jest za najbogatszą kobietę świata. Posiada Balmoral Castle, Sandringham i kilka czarujących, małych wysp. Niewielu jednak wie, że mimo wszystko nie jest właścicielką pałacu królewskiego, klejnotów koronnych, ani skarbów Royal Collection

Królewska firma (1/2) i (2/2)
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 2000, 2 x 52 min., reżyseria: Chris Lethbridge
Pierwsza emisja: wtorek, 16 grudnia 2003



Królowie kochani, królowie podziwiani

Czasami królowie występują w wyrazistych politycznych albo... artystycznych rolach... Planete zaprezentuje portret Norodoma Sihanouka, króla Kambodży i reżysera filmowego.

Urodzony w 1922 roku Norodom Sihanouk został koronowany na króla Kambodży na początku lat czterdziestych. W pierwszym okresie jego rządów państwo uzależnione było od kolonizatorów. W 1947 Sihanouk ogłosił konstytucję przekształcając tym samym ustrój kraju w monarchię konstytucyjną. W 1952 król ogłosił się premierem. Rok później doprowadził do uzyskania przez Kambodżę niepodległości. W połowie lat pięćdziesiątych, poddany surowej krytyce, zrezygnował z funkcji króla na rzecz swego ojca, zachowując dla siebie stanowisko premiera.

Po śmierci ojca został szefem państwa. Postanowił zapoczątkować reformy ekonomiczne i przejść na system gospodarki planowej. Opowiadał się za neutralnością swojego państwa, co w okresie wojny w Wietnamie było bardzo trudne do zrealizowania. W 1970 roku został odsunięty od władzy w wyniku przewrotu popieranego przez USA. Sihanouk uciekł wówczas do Pekinu, gdzie doszedł do porozumienia z Czerwonymi Khmerami. Kiedy ci ostatni zajęli stolicę Kambodży w 1975 roku, król wrócił do kraju, ale wkrótce potem jego dotychczasowi sprzymierzeńcy uwięzili go. W 1979, w czasie trwania konfliktu zbrojnego Kambodży z Wietnamem, udało mu się uciec. Znów schronił się w Pekinie, gdzie organizował opozycję. Kilka lat później Wietnamczycy wycofali się z Kambodży. W 1993 Sihanouk powrócił na tron. Norodom znany jest nie tylko z burzliwej kariery politycznej, ale również z fascynacji kinem. Król Kambodży zrealizował ponad 30 filmów. Jest jednocześnie reżyserem, scenarzystą i producentem. Czasem bywa aktorem i kompozytorem muzyki do swoich filmów. Źródłem inspiracji jest dla niego własna ojczyzna, którą pokazuje od najlepszych i od najgorszych stron. W momencie realizacji dokumentu król był jedynym zawodowym filmowcem w swoim kraju.

Norodom Sihanouk - król filmowiec
film dokumentalny, Francja, 1997, 64 min., reżyseria: Jean-Baptiste Martin
Pierwsza emisja: środa, 17 grudnia 2003


Pora na portret Mohato, władcy Lesotho.

Film kreśli sylwetkę młodego władcy Lesotho, który w połowie lat dziewięćdziesiątych odziedziczył tron po swoim ojcu. Wykształcony w Wielkiej Brytanii Mohato jest nowoczesnym szefem afrykańskiego państwa, w którym obowiązuje monarchia konstytucyjna.

Być królem
film dokumentalny, 1998, 59 min., reżyseria: Dominic Ozanne
Pierwsza emisja: środa, 17 grudnia 2003



Król bez królestwa

Niektóre królewskie rody doświadczyły zawieruchy dziejów, upadków a nawet eksterminacji...

Seria zrealizowana przez Frédérica Mitterranda opowiada o losach spadkobierców imperiów Romanowów i Habsburgów. Wywiady z potomkami arystokratów uzupełniają ciekawe materiały archiwalne.

Obie wspomniane rodziny królewskie utraciły władzę w pierwszej połowie 20. wieku wskutek wydarzeń, które zburzyły wcześniejsze układy społeczne. Krewni zdetronizowanych władców jeszcze przez wiele lat łudzili się, że uda im się odzyskać dawną pozycję w państwie. Opowiadający o nich film nie wyolbrzymia politycznego znaczenia postaci, ani nie traktuje ich jak bohaterów prasy brukowej, ale koncentruje się głównie na zjawisku, jakim jest koniec dynastii. Pierwszy odcinek opowiada o Romanowach.

Wielu członków tej rodziny, w tym car, zginęło podczas rewolucji bolszewickiej. Ci, którzy przeżyli, musieli uciekać za granicę tak, jak dwie córki i żona księcia Pawła (wuja cara) oraz matka cara Maria Fiedorowna i jej dwie córki. Przeżyć udało się również księżnej Marii Pawłownej i jej bratu, księciu Dymitrowi. Wygnańcy musieli stawić czoła wielu trudnościom i znacznemu pogorszeniu się warunków życiowych. Kuzyni z innych rodzin królewskich oficjalnie wyrażali swoje współczucie, ale rzadko udzielali wygnańcom pomocy. W filmie Fréderica Mitterranda wypowiadają się między innymi: księżna Leonida (żona jednego z Romanowów), która uważa, że prawo do tronu należy się jej wnukowi, Michał Romanow (potomek carów, z zawodu asystent reżyserów filmowych), Mikołaj Romanow i spokrewniony z Romanowami hrabia Lenart Bernadotte.

Wspomnienia wygnańców: Powrót Romanowów
film dokumentalny, Francja, 1999, 67 min., reżyseria: Frédéric Mitterrand
Pierwsza emisja: czwartek, 18 grudnia 2003


Otto Drugi odcinek serii opowiada o losach Habsburgów po upadku Austro - Węgier. Wdowa po Karolu I, następcy Franciszka Józefa i ostatnim austriackim cesarzu, wychowała ośmioro dzieci w Hiszpanii i w Belgii. Jej starszy syn, Otto, utrzymywał kontakty ze zwolennikami dawnego ustroju. Był przeciwnikiem Hitlera i aneksji Austrii przez faszystowskie Niemcy. Udało mu się uchronić wielu Austriaków przed represjami ze strony nazistów. Ci z Habsurgów, którzy zostali w Wiedniu, cierpieli biedę. Niektórzy z nich popierali nowy reżim. W filmie Frédérica Mitterranda wypowiadają się: Otto Habsburg, jego brat Rudolf, księżna Anita de Hohenberg (prawnuczka Franciszka Ferdynanda) i François Fejtö, specjalista od dynastii Habsburgów.

Wspomnienia wygnańców: Otto Habsburg
film dokumentalny, Francja, 1999, 77 min., reżyseria: Frédéric Mitterrand
Pierwsza emisja: czwartek, 18 grudnia 2003



Król jubilerów, jubiler królów

Na początku 20. wieku Louis-François Cartier poprosił trzech wnuków, by obiecali mu, że przejmą rodzinną firmę i staną się jednymi z najlepszych jubilerów świata. Jego marzenie spełniło się.

Cartier6 Cartier7 Cartier8

Cartier1 Najstarszy z wnuków, Louis, zrewolucjonizował produkcję wyrobów jubilerskich nadając biżuterii piękniejszy niż dotychczas kształt. Zakład Cartierów nie musiał długo czekać na liczną i bogatą klientelę. Wkrótce zakupy robili w nim europejscy arystokraci.

Cartier5 Po sukcesie w Paryżu firma zaczęła rozwijać swoją działalność poza granicami Francji: Jacques otworzył sklep w Londynie, a Pierre w Nowym Jorku. Król Wielkiej Brytanii Edward VII uczynił z Cartierów swoich oficjalnych dostawców. Ten sam władca powiedział, że bracia z "jubilerów królów" stali się "królami jubilerów".

Cartier - jubiler królów
film dokumentalny, Kanada, 1999, 52 min.
Pierwsza emisja: poniedziałek, 22 grudnia 2003


Majordomus - ekskluzywny zawód

Kiedy ma się sporo pieniędzy, luksusowe posiadłości i prowadzi wystawne, szerokie życie towarzyskie potrzebny jest ktoś, kto o to wszystko właściwie zadba, tą osobą jest współczesny majorodus.

W obecnych czasach wykonywanie obowiązków majordomusa jest zajęciem rzadkim i prestiżowym. Ci, którzy się na nie decydują, obracają się w środowiskach ludzi nieprzeciętnie zamożnych i wpływowych. Spotyka się ich w ambasadach, pałacach, willach miliarderów, czasem nawet w luksusowych hotelach. Muszą mieć nienaganne maniery i świetnie opanowane tajniki swojego fachu. Istnieją nawet szkoły, w których można nauczyć się tego oryginalnego zawodu. Najbardziej prestiżową z nich jest Ivor Spencer School w Londynie. Jej program oparty jest na angielskiej tradycji. Ponieważ w Wielkiej Brytanii jedną z najważniejszych zasad, które obowiązują majordomusów, jest dyskrecja, autorzy reportażu nie czuli się do końca usatysfakcjonowani efektem prób poznania tamtejszego, jak się okazało hermetycznego środowiska współczesnej służby domowej. Filmowcy postanowili zatem udać się do Stanów Zjednoczonych, w których zatrudnia się najwięcej majordomusów. Tam spotkali Toma Millera, który od 14 lat pracuje dla amerykańskich miliarderów.

Praca majordomusa
film dokumentalny, Francja, 2001, 26 min., reżyseria: Valérie Esposito

Pierwsza emisja: poniedziałek, 22 grudnia 2003


Skąd pochodzi święty Mikołaj?

Historia legendy o Świętym Mikołaju według archeologa Davida Price - Williamsa.

Na freskach odkrytych na śródziemnomorskiej wyspie Gemili widnieje napis Osios Nichalauis (Święty Mikołaj). Legenda o bożonarodzeniowym Świętym Mikołaju pochodzi, zdaniem badacza Davida Price-Williamsa, właśnie z tego miejsca. Człowiek o imieniu Mikołaj żył na Gemili w czasach panowania cesarza Dioklecjana. Słynął ze swej troski o bliźnich. Długotrwały pobyt w więzieniu i doznane tortury sprawiły, że został uznany za męczennika. Zmarł w nieznanych okolicznościach w 342 roku n.e. Legenda, jaką przez wieki budowano wokół jego postaci, miała dać początek tradycji obdarowywania bliskich prezentami podczas Świąt Bożego Narodzenia.

Mikolaj3 Mikolaj1 Mikolaj2

W poszukiwaniu Świętego Mikołaja
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1995, 49 min., reżyseria: Chris Oxley

Pierwsza emisja w 2003 roku: środa, 24 grudnia 2003


Moulin Rouge, prawdopodobnie najbardziej znany kabaret na świecie

Ale okazuje się, że są i inne oryginalne miejsca... Royal Palace to kabaret goszczący około 120 tysięcy widzów podczas jednego sezonu. Niczym nie różniłby się od wielu innych miejsc tego typu, gdyby nie fakt, że znajduje się... na alzackiej wsi.

Zafascynowany musicalem i znany z urządzania sobotnich potańcówek Pierre Meyer założył kabaret w liczącej 400 mieszkańców miejscowości Kirrwiller. Pomysł mógł się wydawać ryzykowny, ale okazało się, że do Royal Palace przyjeżdżają nie tylko miejscowi, ale również mieszkający blisko granicy Szwajcarzy, Belgowie i Niemcy.

Alzackie Las Vegas
film dokumentalny, Francja, 1997, 64 min., reżyseria: Jean-François Delassus

Pierwsza emisja: poniedziałek, 29 grudnia 2003


Aby zobaczyć i poznać najbardziej znany paryski kabaret Moulin Rouge, nie trzeba jechać do stolicy Francji. Wystarczy obejrzeć dokument Gery'ego Troyny. Film opowiada o współczesnym Moulin Rouge - o spektaklu, tancerkach oraz tych, którzy pracują za kulisami. Okazuje się, że ważną rolę w kabarecie odgrywa kuchnia - każdego wieczora wydawanych jest około 850 dań, a w ciągu roku serwuje się 200 tysięcy butelek szampana.

Krótka historia Moulin Rouge:

MoulinRouge1 Mieszczący się w Paryżu kabaret Moulin Rouge został otwarty w 1889 roku, w momencie kiedy w stolicy Francji modna była beztroska rozrywka. Właścicielami lokalu byli Joseph Oller i Charles Zidler. Publiczność przychodziła do Moulin Rouge z ciekawości - aby obejrzeć wielki parkiet do tańca i ogródek ze słoniem. Wkrótce zaczął przyciągać ją także kankan, nowy taniec, który stał się symbolem kabaretu oraz obsada spektakli. Znani z obrazów Toulouse - Lautreca Valentin le Desossé, la Goulue, Jane Avril i Yvette Guilbert stali się najpopularniejszymi tancerzami Moulin Rouge. Przez pierwsze lata swej działalności lokal proponował program łączący w sobie bal, frywolny taneczny spektakl, i cyrkowe popisy. Ciekawość budziły występy Josepha Pujola, mistrza w... puszczaniu wiatrów. W czasie przedstawień dochodziło także do skandali obyczajowych. W 1902 roku, nowy dyrektor, Paul-Louis Fleurs, chcąc dodać kabaretowi prestiżu, zamienił go w salę teatralno - koncertową. Jednak po 9 miesiącach Fleurs przestał kierować Moulin Rouge, które odtąd, aż do wybuchu pierwszej wojny światowej, wystawiało głównie "lekkie" operetki.

MoulinRouge2 W latach dwudziestych szefem lokalu został Francis Salabert - raczej biznesmen niż showman. W tym czasie w Moulin Rouge pojawiły się rewie w broadwayowskim stylu, a kankan można było oglądać w sali znajdującej się w podziemiach budynku. Za kostiumy odpowiedzialny był wówczas niejaki Gesmart, którego kreacje stały się symbolem stylu Moulin Rouge. W kolejnej dekadzie, kiedy amerykański przemysł filmowy zmonopolizował show - biznes, kabaret stracił popularność i przeobraził się w klub nocny. Dla Moulin Rouge nadeszły trudne lata. Niewiele wydarzeń z tamtego okresu zapisało się w jego historii. Wyjątkiem był występ Edith Piaf i Yvesa Montanda. Kabaret zaczął odzyskiwać publiczność dopiero w latach pięćdziesiątych, kiedy przejął go Georges France. W programie znalazły się nie tylko spektakle, ale także wieczorki taneczne i imprezy charytatywne. Podczas przedstawień można było zamawiać jedzenie w restauracji lokalu. Formuła ta spodobała się publiczności i przyczyniła się do wzrostu popularności Moulin Rouge. Wkrótce na jego scenie zaczęli występować znani piosenkarze: Trenet, Aznavour, Bourvil. W latach sześćdziesiątych w programie kabaretu znów pojawiły się ekstrawaganckie rewie. Od tamtej pory styl Moulin Rouge nie zmienił się.

Zapraszamy do Moulin Rouge
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 2000, 50 min., reżyseria: Gery Troyna

Pierwsza emisja: poniedziałek, 29 grudnia 2003


Bon bą...!!!

Film opowiada historię szampana.

Szampan, czyli białe wino musujące produkowane w Szampanii, jest napojem alkoholowym spożywanym ma ogół podczas różnych uroczystości. Aby poznać historię i właściwości trunku, autorzy filmu udają się do dużej paryskiej restauracji, winnic Szampanii, rozmawiają z lekarzami, naukowcami i ekspertami od gastronomii. Filmowe obrazy ilustrują piosenki o szampanie oraz utwory Musseta, Voltaire'a i Puszkina.

Diabelskie bąbelki
film dokumentalny, Francja, 1999, 123 min., reżyseria: Jacques Meny

Pierwsza emisja: środa, 31 grudnia 2003

informacje
o stronie
więcej o
TV Planete
wydarzenia aktualne tematy wcześniejsze tematy linki głosy

http://republika.pl/planete
     http://www.planete.republika.pl