PLANETE i my

informacje
o stronie
więcej o
TV Planete
wydarzenia aktualne tematy wcześniejsze tematy linki głosy


Trudne tematy...

Co jakiś czas jesteśmy świadkami (dzieki mediom) różnym głośnym wydarzeniom na świecie. W sferze obyczajów czyli warstwy kulturowej związanej z zachowaniami zapewne wiodącą siłą jest seks.

Homoseksualizm i przypadki pedofilii wśród księży stały się ostatnio częstym tematem medialnych "niusów".
Sprawa jest poważna i złożona choć wiele problemów, moim zdaniem, wynika z uprzedzeń i niefrasobliwości mediów, którym zależy na eksponowaniu dramatycznych wydarzeń - co prawda dlatego, że tego byc może oczekuje część opnii publicznej, spragniona mocnych wrażeń...


Oskarżenia o pedofilię kierowanych pod adresem niektórych księży z USA.

Pod koniec 2002 roku, duchowny Bernard Law z Bostonu złożył dymisję. Od kilku miesięcy zarzucano mu ukrywanie przed sądami nazwisk księży podejrzewanych o pedofilię. Jednak po zrzeknięciu się swojej funkcji, Law zdecydował się ujawnić ich tożsamość. Dziennikarz Mark Dowd postanowił przeprowadzić własne śledztwo w tej kontrowersyjnej i bulwersującej sprawie.

Film pokazuje na przykładzie środowiska amerykańskiego duchowieństwa do czego może doprowadzić niewłaściwe rozeznanie, lekceważenie ludzi i zaniedbanie obowiązków nadzoru. Winny został ostatecznie odwołany ze swojego stanowiska przez Jana Pawła II i przeprosił osoby, do których cierpienia się przyczynił.

Oczywiście homoseksualizm nie jest tym samym co pedofilia a ta przecież nie dotyczy wyłącznie mężczyzn.
Rzecz w tym, że problem ukrywania nieprawidłowości wewnątrz jest obecny w wielu środowiskach. Bo kłopoty wewnętrzne łatwo mogą stać się dla przeciwników okazją do ataku. A atakuje ten kto się boi - częściowo słusznie obawiając się wykorzystania sytuacji. Ale to tylko strach, reakcjami powodowanymi przez strach nie ma sensu się kierować.

Grzeszny Kościół
film dokumentalny, 49 min.
Pierwsza emisja: poniedziałek, 10 listopada 2003


Po wybuchu belgijskiej afery Dutroux, do sądów zaczęło wpływać więcej oskarżeń o wykorzystywanie seksualne nieletnich.Niektóre z nich są fałszywe..

Film opowiada historię Pascala Rémonda, nauczyciela oskarżonego o pedofilię, który został uniewinniony po dwóch latach wyniszczającego psychicznie procesu.

ten nauczyciel doświadczył na własnej skórze dwóch fałszywych oskarżeń
To naprawdę poruszający film. Uświadamia zarówno zagrożenie pedofilią a zarazem niebezpieczeństwo wynikające z fałszywego oskarżenia, które może zrujnować życie niewinnej osoby.
Pascal Rémond, nauczyciel z wieloletnim stażem, dyrektor szkoły z niedużego francuskiego miasteczka został pomówiony przez swoje nastoletnie uczennice. Powiedziały swoim rodzicom, że podczas lekcji informatyki "dotykał je" w niewłaściwy, czytaj: seksualny sposób. Tym "groźnym dotykiem" okazało się być prowadzenie ręki dziecka trzymającej komputerową myszkę na podkładce podczas zajęć w obecności całej klasy czy oparcie dłoni na ramieniu uczennicy, za którą stanął podczas wyjaśniania jakichś kwestii! Rodzice zawiadomili policję, ta szykanując Pascala i uznając go za winnego w upokarzający sposób prowadziła przesłuchania a pani prokurator doprowadziła do wielomiesięcznego uwięzienia nauczyciela.

Po uwolnieniu przez sąd z oczywiscie bezsensownych zarzutów nauczyciel ponownie podjął prace w szkole, do czasu kiedy został powtórnie fałszywie oskarżony - tym razem przypadek był jeszcze "ciekawszy"... zobaczycie sami.

Czas podejrzeń
film dokumentalny, 2002, 52 min., reżyseria: Marie Monique Robin
Pierwsza emisja: poniedziałek, 10 listopada 2003


Okazuje się, że nawet w takiej podstawowej ludzkiej sprawie jak seks nadal mamy do czynienia z zamętem.
Oczywiście dzieci powinny być chronione przed uwiedzeniem przez dorosłych, pamiętajmy jednak, że:
  • seks jest częścią ludzkiej natury pochodzącej od Boga, a osoby duchowne to ludzie
  • większość przemocy i uwiedzeń ma miejsce w rodzinach
  • dzieci to także istoty seksualne tyle, że niedojrzałe
  • mężczyzna nie może być postrzegany jako potencjalny agresor, gwałciciel, czy zboczeniec
  • kobiety nie używając siły fizycznej są w stanie zaszkodzić nie mniej niż mężczyźni
Problemy jak to problemy, wynikają z nieporozumienia, niewiedzy, zaniedbania, błędów i częstej niechęci do uwzględnienia całościowego spojrzenia jesli miałoby (to spojrzenie) zaszkodzić własnym, krótkowzrocznie pojmowanym interesom.

Trudno to będzie uporządkować bez uwzględnienia całości prawdy.Najlepiej gdyby wszystko "samo się ułożyło", prawda?

definicja pedofilii (wiem.onet.pl)

strona fundacji Dzieci niczyje


Media to władza, media to ludzie

Ruppert Murdoch Film opowiada o tym, jak Rupert Murdoch z wydawcy mało znaczącej gazety australijskiej stał się posiadaczem międzynarodowego imperium medialnego. W czasie realizacji dokumentu posiadał między innymi brytyjski kanał telewizyjny "Channel 5", jedną trzecią gazet w Wielkiej Brytanii, blisko połowę wydawnictw prasowych w Australii, "TV Guide" (jedno z najlepiej sprzedawanych czasopism w USA) i korporację telewizyjną Fox. Działalność magnata medialnego budzi sporo kontrowersji. Sceptycy twierdzą, że swoją potęgę na rynku brytyjskim zawdzięcza Partii Konserwatywnej Margaret Thatcher. Ponadto, jego nastawionej na komercję telewizji zarzuca się niski poziom nadawanych programów.

Kto się boi Ruperta Murdocha?
film dokumentalny, USA, 1995, 83 min., reżyseria: Jim Gilmore
Pierwsza emisja: poniedziałek, 17 listopada 2003


Film przedstawia postać Roberta Maxwella, kontrowersyjnego biznesmena, który zbudował imperium wydawnicze. Robert Maxwell Robert Maxwell urodził się jako Jan Ludwik Hoch w 1923 roku w Czechosłowacji w rodzinie ortodoksyjnych Żydów. Jego bliscy zginęli podczas drugiej wojny światowej, a on uciekł do Anglii. Kiedy w Europie ponownie nastał pokój, Maxwell zaczął wydawać książki naukowe. W 1951 roku odkupił wydawnictwo Pergamon Press i zaczął budować imperium finansowe. W późniejszych latach kariery nadzorował kilka międzynarodowych holdingów wydawniczych. Passę zakończyła kontrola urzędu skarbowego. Na początku lat dziewięćdziesiątych zginął w tajemniczych okolicznościach. Maxwell był postacią kontrowersyjną. Zarzucano mu, że swoją fortunę zbił na krętactwach i układach. Jako zręczny dyplomata umiał zjednywać sobie bankierów, prawników i polityków. Dokument oparty na zdjęciach archiwalnych, wypowiedziach rodziny, znajomych i współpracowników opowiada o życiu Maxwella oraz próbuje wyjaśnić tajemnicę jego śmierci.

Robert Maxwell - upadek magnata
film dokumentalny, Wlk. Brytania, 1996, 60 min., reżyseria: Claire Duggan
Pierwsza emisja: wtorek, 18 listopada 2003


Twórcy wizerunku - francuscy kreatorzy mody

Yves Saint Laurent
Yves Saint Laurent nigdy nie godził się, by ktoś podglądał jego pracę. Obecność kamer filmowych w jego pracowni traktował na równi ze szpiegowaniem przez konkurencję. Wiele studiów filmowych i stacji telewizyjnych zabiegało o prawo przekroczenia progów domu wielkiego krawca. Odpowiedź była jedna: stanowcze nie. Wreszcie projektant wyraził zgodę. Reżyser David Teboul przez trzy miesiące towarzyszył artyście podczas prac nad jedną z ostatnich kolekcji, "Zima 2000". Poznajemy proces twórczy od pierwszych szkiców, gorączkowych prób uchwycenia ulotnych pomysłów, aż do powstania gotowego modelu.

Yves Saint Laurent
Dom mody to nie tylko rysunki projektantów i maszyny krawieckie. To sztab ludzi, który dba o dostawę materiałów, śledzi światowe trendy i uruchamia całą marketingową machinę, by przekonać świat, że to, co modelki pokażą na wybiegu jest warte kupienia. Film Teboula pokazuje tę skomplikowaną strukturę, ale głównym bohaterem pozostaje sam dyktator mody, który opowiada o swoim dzieciństwie i niespokojnej młodości w Oranie, dniu, w którym w wieku 17 lat pojawił się w Paryżu, pierwszej pracy u Christiana Diora, pierwszych sukcesach i założeniu wraz z Pierre'em Berge własnego domu mody. Yves Saint Laurent nie musiał długo czekać na sławę. Słowa uznania usłyszał, gdy miał zaledwie 21 lat, a pierwszą kolekcję sygnowaną własnym nazwiskiem przedstawił już 29 stycznia 1962 roku.

Yves Saint Laurent - czas odnaleziony
film dokumentalny, Francja, 2002, 52 min., reżyseria: David Teboul
Pierwsza emisja: czwartek, 20 listopada 2003


Gabrielle Chanel
Gabrielle Chanel, zwana "Coco", urodziła się w 1883 roku, a zmarła w 1971. We wczesnym dzieciństwie cierpiała nędzę. W wieku 12 lat została umieszczona w klasztorze. Po opuszczeniu go imała się różnych drobnych zajęć. Mając 25 lat zaczęła spotykać się z oficerem Balsanem. Przebywając w jego towarzystwie zetknęła się ze środowiskiem, w którym ubranie stanowiło przedmiot rywalizacji i w którym jej bardzo prosty, wręcz męski strój, budził oburzenie. Przychylność kobiet z zamożnych sfer zdobyła sobie szyjąc kapelusze, które podobały się klientkom. Capell, kolejny mężczyzna, z którym związała się Chanel, podarował jej pracownię modniarską w Paryżu. Coco zaczęła wyrabiać kapelusze na własny rachunek. Potem zdecydowała się na projektowanie ubrań. Kiedy wybuchła pierwsza wojna światowa, wycofała się do Deauville. Tam wymyśliła kolekcję sportowych ubrań z dżerseju, która odniosła sukces. W 1916 roku Jeanne Renouardt z "Comédie Française" zaprezentowała publiczności pierwszy kostium w stylu Chanel. Cztery lata później Coco otworzyła drugi butik, tym razem w Biarritz. W tym samym okresie zaczęła nosić krótkie włosy i opalać się.

W 1921 roku na rynku pojawiły się jej perfumy, słynne "No 5", które cieszyły się powodzeniem nie tylko we Francji, ale również i za granicą. Pod koniec tej samej dekady Chanel odniosła kolejny sukces w świecie mody lansując tweed. Jej ubrania zaczęły nosić gwiazdy show - biznesu takie, jak Greta Garbo, czy Marlena Dietrich. Romans z bogatym księciem Westminster sprawił, że trafiła na strony plotkarskich gazet. Podczas drugiej wojny światowej jej popularność spadła, nie tylko ze względu na trudne czasy, ale również z powodu jej związku z attache niemieckiej ambasady. Być może właśnie dlatego po wojnie przez osiem lat mieszkała poza Francją. Na powrót do świata mody zdecydowała się mając 71 lat. Z początku jej kolekcje podobały się głównie w Stanach Zjednoczonych, potem zdobyły popularność również w Europie. Po śmierci Chanel założony przez nią dom mody nie przestał funkcjonować. Choć trendy zmieniają się, niektóre pomysły projektantki okazały się ponadczasowe. To przecież właśnie Coco wylansowała kostiumy, czarne sukienki, sztuczną biżuterię, torebki na ramię i dżersej.

Ponadczasowy styl Gabrielle Chanel
film dokumentalny, Francja, 2001, 52 min., reżyseria: Gilles Nadeau
Pierwsza emisja: czwartek, 20 listopada 2003

informacje
o stronie
więcej o
TV Planete
wydarzenia aktualne tematy wcześniejsze tematy linki głosy

http://republika.pl/planete
     http://www.planete.republika.pl

stat4u